Porady i pisma ONLINE


Zachęcam do korzystania z usług "online", wystarczy przesłać drogą elektroniczną dokumenty lub zadać pytanie, aby uzyskać pomoc prawną (opinia, sporządzenie odwołania, pisma procesowego, apelacji) w sprawie bez wizyty w Kancelarii. 
Jest to bardzo wygodna dla Państwa forma uzyskania porady. 

NOWOŚĆ Poradniki i wzory w zakresie ubezpieczeń społecznych


Uprzejmie informuję, iż na stronie Kancelarii w zakładce ZUS poradniki
i wzory
odnajdziecie Państwo tworzone przeze mnie poradniki
oraz wzory pism w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych. 

Zachęcam do zapoznania się i korzystania. 

Obowiązek organu rentowego dokonania pisemnej interpretacji indywidualnej

Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 7 stycznia 2014 r.
II UK 412/13


Przepis art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585) ewidentnie zawiera uściślenie, doprecyzowanie obowiązków, które wcześniej regulował art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), a które nie były precyzyjnie wskazane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Wprowadzony do tej ostatniej ustawy od 1 stycznia 2013 r. art. 83d nie ma więc charakteru nowości normatywnej. Jest on jedynie przeniesieniem obowiązku wynikającego z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej do ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Interpretacje indywidualne wydawane przez ZUS


Zakład wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek. 

Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, Zakład niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.

Świadczenie w drodze wyjątku - wyłączenie kontroli sądowej

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 12 czerwca 2013 r.
III UK 96/12


1. Jeżeli ubezpieczony opiera swoje żądanie na zdarzeniach prawnych wywołujących skutki w zakresie stosunków ubezpieczenia społecznego oraz formułuje je jako odwołanie od decyzji organu ubezpieczeń społecznych wydanej w zakresie przypisanych temu organowi uprawnień, to do rozpoznania odwołania przysługuje droga sądowa. Każda taka sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd, chyba że przepis szczególny wyłącza tę drogę zaskarżenia decyzji i przekazuje ją do właściwości innego organu.
 Takim przepisem jest art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 295, poz. 1585 ze zm.), stwierdzający, że odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego nie przysługuje od wymienionych w nim decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Wyliczenie spraw w art. 83 ust. 4 ustawy jest wyczerpujące. Wynika stąd, że kognicja sądów jest wyłączona tylko w sprawach, w których decyzja należy do swobodnego uznania.

 2. Wyłączenie kontroli sądowej w sprawach o przyznanie świadczenia wyjątkowego nie jest równoznaczne z wyłączeniem spod kognicji sądu innych decyzji, jeżeli wyraźny przepis ustawowy nie zalicza tych innych decyzji do sfery swobodnego uznania. Wyjątki od zasady zaskarżania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ubezpieczeń nie mogą być rozszerzane. Katalog wyjątków od prawa ubezpieczonego (obywatela) do sądu nie może być poszerzany inaczej, jak tylko poprzez ustawę. Niedopuszczalna jest więc taka wykładnia przepisów ograniczających prawo strony do sądu, która prowadziłaby do rozszerzania sfery spraw niepodlegających sądowej kontroli. Pozostawałaby w niezgodzie nie tylko z wyjątkowym charakterem art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 295, poz. 1585 ze zm.), ale też z art. 45 Konstytucji RP i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.). Jest poza dyskusją, że działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pogarszające sytuację ubezpieczonego w porównaniu z sytuacją ukształtowaną przez prawo, musi rodzić możność wyegzekwowania praw w drodze sądowej (art. 45 i 77 Konstytucji RP).


Obowiązek uzasadnienia decyzji odmawiającej umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 9 stycznia 2014 r.
II GSK 1613/12


Jakkolwiek w sprawach o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne organ administracji operuje w ramach uznania administracyjnego, to jednak podejmowana w nich decyzja, chociaż jest decyzją uznaniową, to jednak nie może być w żadnym razie decyzją dowolną. Podejmując rozstrzygnięcie negatywne dla wnioskodawcy, organ administracji jest przede wszystkim zobowiązany do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem przeprowadzenia ustaleń w zakresie odnoszącym się do sytuacji wnioskodawcy pod kątem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) oraz tych, które określone zostały w § 3 ust. 1 rozporządzenia z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365). Nie powinno przy tym budzić żadnych wątpliwości, że powinno to nastąpić według stanu na dzień wydania przez organ decyzji, co odnosi się również do decyzji podejmowanej w postępowaniu odwoławczym, tj. do decyzji wydawanej w rezultacie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Obowiązek pracodawcy skorygowania deklaracji i opłacenia składek w prawidłowej wysokości

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 24 stycznia 2013 r.
III UK 44/12


Przepisy art. 84 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) nie powoduje wyłączenia stosowania art. 46 ust. 2 tej ustawy. Po stwierdzeniu przez organ rentowy, że konkretne osoby nie podlegały ubezpieczeniom społecznym jako pracownicy skarżącego, miał on obowiązek złożenia deklaracji korygujących i opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne w prawidłowej wysokości. Obowiązek ten był niezależny od kwestii zwrotu nienależnie wypłaconych zasiłków.

Obowiązek płatnika ustalenia właściwej wysokości składki na ubezpieczenie społeczne

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 10 października 2006 r.
III AUa 797/06


Obowiązek zapłaty składki we właściwej wysokości ciąży na płatniku składki i nie może on się z tego obowiązku zwolnić, powołując się na długotrwałość postępowania kontrolnego prowadzonego przez organ ubezpieczeniowy.


Rozliczenie należności z tytułu składek

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 12 września 2012 r.
III AUa 419/12

Rozliczenie należności z tytułu składek wymaga wyjaśnienia, w jakiej wysokości i z jakich tytułów płatnik zobowiązany był składki uiszczać.