poniedziałek, 8 września 2014

Zaliczanie pracy w gospodarstwie rolnym do emerytury pracowniczej cz. 5 - orzecznictwo

Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 18 października 2011 r. I UK 177/11


Dokonując oceny okresu pracy w gospodarstwie należącym do członków rodziny świadczonej przez ucznia szkoły ponadpodstawowej sąd powinien różnicować okres wakacji.



Skład sądu
SSN Zbigniew Korzeniowski


Sentencja
Sąd Najwyższy w sprawie z odwołania Karola W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o emeryturę nauczycielską, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2011 r., skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 29 grudnia 2010 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.


Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w Ł. wyrokiem z 29 grudnia 2010 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w K. i oddalił odwołanie skarżącego Karola W. od decyzji pozwanego z 29 stycznia 2010 r. odmawiającej mu prawa do emerytury nauczycielskiej z braku 30 lat stażu emerytalnego.
 We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na:
 1) potrzebę wykładni art. 88 ust. 2 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 6 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników ponieważ wywołują one poważne wątpliwości;
 2) istotne zagadnienie prawne - czy do okresu pracy w gospodarstwie należącym do członków rodziny świadczonej przez ucznia szkoły ponadpodstawowej można na podstawie przepisów wymienionych w pkt 1 zaliczyć również pracę w niedzielę i święta wykonywaną przez tego ucznia.
 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
 Wskazane we wniosku podstawy nie spełniają się jako przesłanki przedsądu.
 Pierwsza - mając zapewne na uwadze przepis art. 3989 § 1 pkt 2 KPC - sprowadza się tylko do zwykłej wykładni prawa, której można wymagać od jurysty. Nie chodzi bowiem o jakiekolwiek wątpliwości prawne, lecz ściśle uwarunkowane. Poprzestanie na hasłowym powtórzeniu, że przepis budzi poważne wątpliwości w wykładni nie jest wystarczające. W przeciwnym razie skarga kasacyjna nie miałaby granic, a funkcja przedsądu byłaby bezprzedmiotowa. Wniosek i jego uzasadnienie nie przedstawiają jurydycznych wątpliwości co do wykładni poszczególnych przepisów. Za takie nie może być uznana ogólna konstatacja jednego z orzeczeń Sądu Najwyższego (wyrok z 4 października 2006 r., II UK 42/06). Podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 KPC aktualizuje dopiero rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni przepisu. Ponadto przedmiotem zainteresowania tej podstawy przedsądu jest sam przepis prawa, ze względu na poważne wątpliwości dotyczącego jego wykładni, a nie jego zastosowanie w konkretnej sprawie.
 Druga podstawa nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego. W art. 3989 § 1 pkt 1 KPC chodzi wszak o problem o doniosłym znaczeniu dla systemu lub dziedziny prawa, opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa, a nawet doktryny, po której to sam skarżący może wpierw sam stwierdzić, że istotne zagadnienie prawne rzeczywiście występuje i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy. Tymczasem w krótkim uzasadnieniu przeważają w istocie kwestie faktyczne, a nie prawne, które są ściśle związane z rozpoznaniem konkretnej sprawy skarżącego. Innymi słowy nie składają się na istotne zagadnienie prawne, gdyż nie wykraczają poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa.
 Negatywna ocena tej przesłanki wynika zasadniczo jednak z tego, że istotne zagadnienie prawne musi występować „w sprawie” - art. 3989 § 1 pkt 1 KPC. Sąd w wyroku objętym skargą nie ustalił, iżby skarżący pracował stale i co najmniej 4 godziny w każdą niedzielę i dzień świąteczny, jakie przypadły w spornym okresie. W postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 KPC), co odnosi się również do etapu przedsądu. W ocenie podstawy przedsądu wiąże więc ustalenie zaskarżonego wyroku, że praca skarżącego ze względów w nim podanych „miała charakter pracy dorywczej, stanowiącej pomoc w wykonywaniu typowych obowiązków, wymaganych od członków rodziny w stosunkach wiejskich”. Jeżeli więc zaskarżony wyrok oparty jest na ustaleniu o dorywczym i pomocniczym tylko charakterze pracy skarżącego, to nie można rozważać - gdyż tego nie ustalono - czy do okresu pracy w gospodarstwie rolnym można zaliczyć również prace w niedziele i święta wykonywaną przez ucznia szkoły ponadpodstawowej. Nie trzeba by więc też argumentować, że są to szczególne dni, w których ogranicza się prace gospodarskie. Jako inny, zasługujący na uwzględnienie, Sąd zróżnicował okres wakacji, jednak nie byłby wystarczający do wymaganego stażu emerytalnego. W ramach podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 KPC nie bada się zastosowania prawa materialnego do stanu faktycznego w konkretnej sprawie skarżącego.
 Z tych motywów, z braku podstaw przedsądu, orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 KPC.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Zarejestrowanie działalność gospodarczej w ostatnich miesiącach ciąży

Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 grudnia 2018 r. I UK 476/17 Nie stanowi tytułu...