Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego w przypadku wniosku o rentę


Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 26 lutego 2008 r.
II UK 316/07


W odniesieniu do osób, które udowodniły okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny i stały się całkowicie niezdolne do pracy, ustawodawca zrezygnował nie tylko z wymagania, aby niezdolność do pracy powstała w okresach wymienionych w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), ale ponadto określił w sposób szczególny wymagany dla nabycia przez nie prawa do renty okres składkowy i nieskładkowy oraz stopień niezdolności do pracy. Uzasadnia to wniosek, że przepis ust. 2 w sposób szczególny w porównaniu do przesłanek (warunków) przewidzianych w ust. 1 określa przesłanki prawa do renty. Wymagany okres składkowy i nieskładkowy o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 określa przepis art. 58, według którego warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej określoną ilość lat w zależności od wieku, w którym powstała niezdolność do pracy; okres ten wynosi 5 lat jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Przepis art. 58 ust. 1 nie odnosi się do art. 57 ust. 2, który samodzielnie określił minimalny okres składkowy i nieskładkowy. Tym samym, w odniesieniu do kręgu osób, o których mowa w art. 58 ust. 1, nie znajduje zastosowania ustęp 2 tego przepisu, który w przypadku osób w wieku powyżej 30 lat wymaga, by 5-letni okres zatrudnienia przypadał w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Okresy ubezpieczenia w krajach Unii Europejskiej a prawo do renty

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 18 listopada 2010 r.
III AUa 103/10


Okresy ubezpieczenia przebyte w kraju członkowskim Wspólnoty Europejskiej (Danii) należy uwzględnić przy ustalaniu okresów niezbędnych do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dla ubezpieczonego ubiegającego się o to świadczenie i zamieszkującego od lat poza granicami Polski, na terenie Wspólnoty Europejskiej (w Danii).

Legitymowanie się okresem składkowym i nieskładowym - przesłanka przyznania renty

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 13 września 2011 r. I UK 41/11

To, czy ubezpieczony legitymuje się wymaganym okresem składkowym i nieskładkowym wymaga odniesienia się nie tylko do dziesięciolecia poprzedzającego złożenie wniosku o rentę, ale także do dziesięciolecia przed powstaniem niezdolności do pracy i ustalenia przypadających w nim okresów składkowych i nieskładkowych, w tym okresów zatrudnienia (poza służbą). Natomiast ustalenie, czy stwierdzona niezdolność do pracy powstała w okresie wskazanym w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1227 ze zm.), zależy od tego, czy ubezpieczony stał się niezdolny do pracy w okresie zatrudnienia. Uznaniu tej przesłanki za spełnioną nie sprzeciwiałoby się równoległe z zatrudnieniem pozostawanie ubezpieczonego w służbie, które nie odbiera przecież okresowi pozostawania w stosunku pracy charakteru okresu składkowego.

Staż pracy - prawo do renty, niezdolność do pracy po przerwie powyżej 18 miesięcy

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 23 listopada 2012 r. II UK 102/12

Osoba spełniająca warunki prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, która wystąpiła z roszczeniem o przyznanie renty dopiero po powstaniu nowej niezdolności do pracy, powstałej po upływie 18 miesięcy od ustania poprzedniej niezdolności do pracy, nie może skutecznie domagać się ustalenia prawa do renty z uwzględnieniem okresów składkowych i nieskładkowych sprzed dnia powstania pierwszej niezdolności do pracy (61 i art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.)).

Przeliczanie okresów nieskładkowych do stażu emerytalnego


Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 20 sierpnia 2002 r.
II UKN 565/01

Ubezpieczonemu, co do którego obowiązuje wymaganie posiadania pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego w ostatnim dziesięcioleciu przed zgłoszeniem wniosku lub powstaniem niezdolności do pracy, uwzględnia się okresy nieskładkowe w rozmiarze nie wyższym niż jedna trzecia okresów składkowych przypadających w tym dziesięcioleciu.

Sądowa ocena legalności decyzji rentowej

Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 2 sierpnia 2007 r.
III UK 25/07


W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych sąd ocenia legalność decyzji rentowej według stanu rzeczy w chwili jej wydania. W uzasadnionych jednakże sytuacjach, kiedy przesłanka prawa do renty dotycząca wymaganego stażu ubezpieczeniowego spełni się w sposób pewny po wydaniu zaskarżonej decyzji, sąd może przyznać ubezpieczonemu świadczenie (art. 316 § 1 KPC).

Okresy zatrudnienia sprzed wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 23 sierpnia 2012 r.
III AUa 340/12

Dla uznawania okresu zatrudnienia wykonywanego przed wejściem w życie ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 ze zm.) za okres składkowy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 oraz art. ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy nie jest wymagane wykazanie przez osobę ubiegającą się o emeryturę lub rentę faktu opłacenia przez pracodawcę składek na pracownicze ubezpieczenie społeczne. W drodze analogii należy uznać, iż wykazanie opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne od wynagrodzeń otrzymanych przed wejściem w życie omawianej ustawy nie jest wymagane również w sprawach o wysokość emerytury, jeżeli dowiedzione zostało, iż poszczególne składniki wynagrodzenia podlegały obowiązkowi oskładkowania.

Weryfikacja niezdolności do pracy rencisty

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 24 października 2006 r.
II UK 91/06


W aktualnym stanie prawnym nie ma podstaw do przyznania prawa do renty osobie zdolnej do pracy. Osoba, której wstrzymano prawo do renty z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, nie może skutecznie bronić się zarzutem uprzedniego długotrwałego stanu niezdolności do pracy. Może jedynie kwestionować wyniki badań lekarskich, na podstawie których stwierdzono brak niezdolności do pracy.

Prawo organu rentowego do weryfikacji prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy


Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 3 sierpnia 2012 r.
I UK 66/12



Obecny system nie gwarantuje ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznanej dożywotnio, bez prawa do weryfikacji tego uprawnienia przez organ rentowy. Tego wymaga spójność systemu ubezpieczeń społecznych - osoba, która po pewnym czasie odzyskała zdolność od pracy, nie powinna korzystać ze świadczeń z funduszu rentowego, lecz podjąć pracę zarobkową lub inną działalność, która pozwoli jej utrzymać się, natomiast środki funduszu rentowego powinny być przeznaczone na wypłatę świadczeń dla ubezpieczonych niezdolnych do pracy zarobkowej.

Uprawnienie organu rentowego do weryfikowania zmiany stanu zdrowia uprawnionego do renty z tytułu niezdolności do pracy

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 26 lipca 2013 r.
III UK 115/12

Stosunki prawne ubezpieczenia społecznego oparte na spełnieniu się ryzyka związanego z oceną stanu zdrowia jako przesłanką (jedną z przesłanek) prawa do świadczenia są równocześnie oparte na regule, że zmiana okoliczności zawsze otwiera drogę do ponownego rozpoznania sprawy. Co do zasady więc, w stosunkach ubezpieczeń społecznych warunki do świadczeń mogą być badane w każdym czasie, a od wyniku tego badania zależy albo nabycie prawa do świadczeń w nowej sytuacji faktycznej, albo wstrzymanie do czasu ustalenia dalszego spełniania warunków, albo ustanie prawa. Możliwe jest także - bez względu na powagę rzeczy osądzonej - wzruszanie ustaleń stanowiących podstawę prawomocnych orzeczeń przyznających prawo do świadczeń w drodze nowej decyzji organu rentowego.

Działalność twórcza a utrata lub zawieszenie renty

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 14 lipca 2005 r.
II UK 304/04

Prawo do emerytury lub renty nie ulega zawieszeniu lub zmniejszeniu na podstawie art. 104 ust. 5 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) tylko wówczas, gdy ubezpieczony osiąga przychód w postaci honorariów z tytułu działalności twórczej w rozumieniu art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.).


Brak właściwego pouczenia emeryta/rencisty co uważa się za przychód


Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 17 października 2006 r.
III AUa 502/06

Brak pouczenia ubezpieczonego o tym, co uważa się za przychód emerytów, ma istotny skutek prawny. Oznacza to, że gdyby ubezpieczony (emeryt) w tym zakresie uzyskał pouczenie, to miałby możliwość takiego ukształtowania swojej aktywności zawodowej (w tym działalności gospodarczej), aby nie narazić się na konieczność zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z ubezpieczenia społecznego.

Złożenie zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego jako zawiadomienie o okoliczności powodującej ustanie prawa do świadczeń

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 19 lutego 2008 r.
III AUa 641/07

Złożenie w wydziale składek ZUS druku zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego w związku z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej spełnia wymóg zawiadomienia organu rentowego o zajściu okoliczności, o których mowa w art.138 ust.4 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.


Zmniejszenie / zawieszenie emerytury / renty a nieuzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 26 lutego 2013 r.
III AUa 664/12

Świadczenie emerytalne ubezpieczonego, który mimo zarejestrowania działalności gospodarczej, faktycznie jej nie wykonywał przez cały rok i nie uzyskał z tego tytułu żadnego przychodu, nie może zostać zmniejszone stosownie do treści art. 104 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).

Wynagrodzenie z tytułu pracy w Niemczech a prawo do emerytury

Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
z dnia 13 września 2013 r.
I UK 76/13

Zarobek emeryta z tytułu zatrudnienia w Niemczech stanowi przychód z tytułu działalności wykonywanej za granicą, który wpływa na zawieszenie lub zmniejszenie jego emerytury w Polsce.

Zawieszenie / zmniejszenie prawa do emerytury i renty

 Art. 104 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

 1. Prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu, na zasadach określonych w ust. 3-8 oraz w art. 105, w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 2 oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6.

 1a. Dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność za przychód, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.

Roczne rozliczenie świadczeń - emerytura i działalność gospodarcza




Wyrok

Sądu Apelacyjnego w Szczecinie

z dnia 5 stycznia 2011 r.

III AUa 657/10

Roczne rozliczenie świadczenia ubezpieczonego na podstawie art. 103 i art. 104 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jedn. tekst Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227, ze zm.) pobierającego emeryturę i prowadzącego działalność gospodarczą musi uwzględniać przychód z tej działalności w wysokości kwoty zadeklarowanej, nie niższej jednak niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek w rozumieniu art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (jedn. tekst Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585, ze zm.), nawet wówczas, gdy rzeczywisty przychód z tej działalności osiągnięty został znacznie poniżej tej kwoty.


Roczne rozliczanie świadczeń "kwota zadeklarowana"



Tekst orzeczenia pochodzi z bazy Portalu Orzeczeń Sądów Powszechnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.ms.gov.pl

Wyrok

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

z dnia 25 kwietnia 2013 r.

III AUa 1082/12



Określenie "zadeklarowana kwota" zawarta w art. 18 ust. 8 u.s.u.s. zdecydowanie różni się od pojęcia "przychodu". Nie oznacza to jednak całkowitej dowolności w ustalaniu tej kwoty. Pojęcie zadeklarowana kwota wyraźnie jest odmienne od kwoty przychodu, co może sugerować dopuszczalność określenia tej kwoty najzupełniej dowolnie, jedynie z uwzględnieniem jej minimum określonego ustawą, natomiast w oderwaniu od jakiejkolwiek, nawet przybliżonej, czy prognozowanej kwoty przychodu. Jednakże takiej możliwości nie ma. Roczne rozliczenie świadczenia ubezpieczonego na podstawie art. 103 i art. 104 u.e.r.f.u.s. pobierającego emeryturę i prowadzącego działalność gospodarczą musi uwzględniać przychód z tej działalności w wysokości kwoty zadeklarowanej, nie niższej jednak niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek w rozumieniu art. 18 ust. 8 u.s.u.s., nawet wówczas, gdy rzeczywisty przychód z tej działalności osiągnięty został znacznie poniżej tej kwoty.


Żołnierze - zaopatrzenie inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin 10.09.2014


Ustawa o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin
z dnia 29 maja 1974 r. (Dz.U. Nr 21, poz. 117)
tj. z dnia 17 maja 2010 r. (Dz.U. Nr 101, poz. 648)

Rozdział 1. Przepisy ogólne.

 Art. 1 [Zakres zastosowania]  Zaopatrzenie określone niniejszą ustawą przysługuje:

 1)  inwalidom wojennym;

 2)  inwalidom wojskowym;

 3)  członkom rodzin, pozostałym po żołnierzach poległych, zmarłych lub zaginionych w czasie służby wojskowej oraz po inwalidach wojennych i wojskowych.

ZUS Rozporządzenie w sprawie orzekania o niezdolności do pracy 10.09.2014


Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej w sprawie orzekania o niezdolności do pracy

z dnia 14 grudnia 2004 r. (Dz.U. Nr 273, poz. 2711)
(zm. Dz.U. 2011 Nr 286, poz. 1683)


Na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

Żołnierze - postępowanie w razie wypadku lub choroby w związku ze służbą



Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

z dnia 15 września 2003 r. (Dz.U. Nr 175, poz. 1707)
tj. z dnia 21 maja 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1083)



Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. z 2014 r. poz. 213) zarządza się, co następuje:


Żołnierze - ustalanie uszczerbku na zdrowiu / wypadki i choroby 10.09.2014


Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie ustalania stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz związku śmierci żołnierzy ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby

z dnia 8 sierpnia 2003 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1578)
tj. z dnia 6 maja 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 839)


Na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. z 2014 r. poz. 213) zarządza się, co następuje:


Rozdział 1. Przepisy ogólne.


 § 1 Rozporządzenie określa:

 1)  właściwość i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich, w tym sposób ustalania uszczerbku na zdrowiu żołnierzy oraz związku ich śmierci ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby, sposób ustalania zwiększenia uszczerbku na zdrowiu, terminy badań lekarskich, tryb kierowania na te badania, tryb wydawania orzeczeń i ich zatwierdzania, niezbędne elementy orzeczenia, a także tryb rozpatrywania odwołań i sprzeciwów od tych orzeczeń oraz ich uchylania w trybie nadzoru;

Żołnierze - świadczenia odszkodowawcze w razie wypadków i chorób 09.09.2014



Ustawa o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

z dnia 11 kwietnia 2003 r. (Dz.U. Nr 83, poz. 760)
tj. z dnia 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 213)

Rozdział 1. Przepisy ogólne.


 Art. 1 [Świadczenia odszkodowawcze] Świadczenia odszkodowawcze określone w ustawie obejmują jednorazowe odszkodowanie przysługujące w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową oraz odszkodowanie za przedmioty osobistego użytku utracone, całkowicie zniszczone lub uszkodzone wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową.

Rolnicy - warunki i tryb kierowania na rehabilitację KRUS 09.09.2014



Dz.U.2013.860
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
z dnia 19 lipca 2013 r.
w sprawie warunków i trybu kierowania przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na rehabilitację leczniczą oraz udzielania zamówień na świadczenia i usługi rehabilitacyjne
(Dz. U. z dnia 30 lipca 2013 r.)
Na podstawie art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa warunki i tryb kierowania na rehabilitację leczniczą oraz udzielania zamówień na świadczenia i usługi rehabilitacyjne, w tym:
1)   trwałość i okresowość całkowitej niezdolności do pracy oraz przyczynę jej powstania;
2)   wskazania do rehabilitacji leczniczej oraz ocenę jej potrzeby;

Rolnicy - orzecznictwo lekarskie w KRUS 09.09.2014



Dz.U.2005.6.46
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 31 grudnia 2004 r.
w sprawie orzecznictwa lekarskiego w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
(Dz. U. z dnia 12 stycznia 2005 r.)
Na podstawie art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1)  szczegółowe warunki orzekania o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym oraz orzekania o celowości przekwalifikowania zawodowego;
2)  tryb postępowania orzeczniczego;
3)  tryb i termin wnoszenia odwołań od orzeczeń lekarzy rzeczoznawców Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zwanej dalej "Kasą";

Rolnicy - zgłaszanie wypadku przy pracy rolniczej 09.09.2014



Dz.U.2005.76.669
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 28 kwietnia 2005 r.
w sprawie sposobu i trybu zgłaszania wypadku przy pracy rolniczej oraz ustalania jego okoliczności i przyczyn
(Dz. U. z dnia 2 maja 2005 r.)
Na podstawie art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1)  sposób i tryb zgłaszania wypadku przy pracy rolniczej, zwanego dalej "wypadkiem";
2)  sposób i tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadku;
3)  sposób dokumentowania wypadku;

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych 09.09.2014



Dz.U.2013.1440 
2014.05.26      zm.wyn.z        Dz.U.2014.683              ogólne
                     zm.wyn.z        Dz.U.2014.684              pkt 5
USTAWA
z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(tekst jednolity)
DZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Rozdział 1
Zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy
Art. 1. 1. Ustawa określa:
1)   warunki nabywania prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych;
2)   zasady ustalania wysokości świadczeń;
3)   zasady i tryb przyznawania oraz wypłaty świadczeń.
2. (uchylony).
3. (uchylony).
4. Warunki nabywania prawa do świadczeń pieniężnych przysługujących z ubezpieczenia z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz wysokość tych świadczeń określają odrębne przepisy.
Art. 2. 1. Świadczenia na warunkach i w wysokości określonych w ustawie przysługują:
1)   ubezpieczonym - w przypadku spełnienia warunków do nabycia prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
2)   członkom rodziny pozostałym po ubezpieczonym albo po osobie uprawnionej do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Funkcjonariusze - orzekanie o inwalidztwie Policja UOP SG PSP SW

Dz.U.1995.8.41
2003.09.30      zm.wyn.z        Dz.U.2001.81.877         art. 10 pkt 3, art. 15
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
z dnia 16 stycznia 1995 r.
w sprawie zasad orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, emerytów i rencistów policyjnych, trybu postępowania i właściwości komisji lekarskich w tych sprawach, sposobu przeprowadzania kontrolnych badań lekarskich oraz wzywania inwalidów na te badania.
(Dz. U. z dnia 31 stycznia 1995 r.)
Na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Zasady orzekania o inwalidztwie
§ 1. 1. Przy orzekaniu o inwalidztwie funkcjonariusza Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem", komisja lekarska ustala, czy nastąpiła całkowita niezdolność do służby wskutek stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu oraz czy powoduje ono całkowitą lub częściową niezdolność do pracy.
2. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, który został inwalidą, może być zdolny do pracy, częściowo niezdolny do pracy lub całkowicie niezdolny do pracy.

Funkcjonariusze - postępowanie zaopatrzenie emerytalne Służba Więzienna 09.09.2014



Dz.U.2004.27.241
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 30 stycznia 2004 r.
w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz uprawnionych członków ich rodzin
(Dz. U. z dnia 25 lutego 2004 r.)
Na podstawie art. 38 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1. Rozporządzenie określa:
1)  tryb postępowania i właściwość organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz uprawnionych członków ich rodzin, w tym:
a) elementy wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia,
b) dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia,
c) sposób i terminy wypłaty świadczeń;
2)  podmioty uprawnione do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji;

Funkcjonariusze - rozliczanie roczne i miesięczne emerytur/rent Policja ABW AW SG BOR PSP SW 09.09.2014



Dz.U.2004.180.1866
2010.04.23              zm.        Dz.U.2010.56.349         § 1
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)
z dnia 2 sierpnia 2004 r.
w sprawie rozliczenia rocznego i miesięcznego wypłaconych kwot emerytur lub rent inwalidzkich oraz sposobu ich zmniejszania
(Dz. U. z dnia 18 sierpnia 2004 r.)
Na podstawie art. 41b ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 i Nr 121, poz. 1264) zarządza się, co następuje:
§ 1.  Rozporządzenie określa:
1)  szczegółowe zasady dokonywania rozliczenia rocznego lub rozliczenia miesięcznego kwot emerytur lub rent inwalidzkich wypłaconych osobie uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej w poprzednim roku kalendarzowym,
2)  sposób zmniejszania emerytur i rent inwalidzkich w trakcie roku kalendarzowego

Funkcjonariusze - inwalidztwo funkcjonariuszy Służb Kontrwywiadu i Wywiadu 09.09.2014



Dz.U.2014.615
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 12 października 2006 r.
w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz emerytów i rencistów Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego
(tekst jednolity)
Na podstawie art. 21 ust. 4a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 667, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1. Rozporządzenie określa:
1)   zasady orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, zwanej dalej "SKW i SWW", emerytów i rencistów SKW i SWW;
2)   tryb postępowania i właściwość wojskowych komisji lekarskich w sprawach orzekania o:
a) inwalidztwie funkcjonariuszy SKW i SWW, emerytów i rencistów SKW i SWW, o związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą w SKW i SWW, a także o związku albo braku związku chorób i ułomności oraz śmierci z tą służbą,

Funkcjonariusze - tryb postępowania zaopatrzenie emerytalne Służba Kontrwywiadu i Wywiadu 09.09.2014



Dz.U.2006.173.1240
2009.05.13              zm.        Dz.U.2009.64.543         § 1
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 25 września 2006 r.
w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz ich rodzin
(Dz. U. z dnia 29 września 2006 r.)
Na podstawie art. 38 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm.1) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1 
Przepisy ogólne
§ 1. Przepisy rozporządzenia określają:
1)  tryb postępowania w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, zwanych dalej "funkcjonariuszami", oraz uprawnionych członków ich rodzin;
2)  organ właściwy w sprawach zaopatrzenia emerytalnego;

Funkcjonariusze - tryb postępowania zaopatrzenie emerytalne Policja ABW AW CBA SG BOR i SP 09.09.2014



Dz.U.2004.239.2404
2014.02.13              zm.        Dz.U.2013.1527            § 1
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 18 października 2004 r.
w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin
(Dz. U. z dnia 5 listopada 2004 r.)
Na podstawie art. 38 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.  Przepisy rozporządzenia określają:
1)   tryb postępowania w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej, zwanych dalej "funkcjonariuszami", oraz uprawnionych członków ich rodzin;
2)   organ właściwy w sprawach zaopatrzenia emerytalnego;
3)   podmioty uprawnione do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji;
4)   wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta-rencisty policyjnego.

Pozorność umowy o pracę / obowiązek zwrotu świadczenia




Wyrok

Sądu Najwyższego

z dnia 6 sierpnia 2013 r.

II UK 11/13


Płatnik składek nie jest zobowiązany do zwrotu świadczeń nienależnie pobranych przez inne osoby wówczas, gdy obowiązujące przepisy umożliwiają dochodzenie zwrotu od osoby, której świadczenie faktycznie wypłacono (art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.).
 
Jeżeli strony umowy o pracę nie zamierzają wywołać skutku prawnego w postaci nawiązania stosunku pracy, a ich oświadczenia uzewnętrznione umową o pracę zmierzają wyłącznie do wywołania skutku w sferze ubezpieczenia społecznego, to taka umowa jako pozorna jest nieważna (art. 83 § 1 k.c.). Okoliczność, że zgłoszenia danej osoby do ubezpieczeń społecznych dokonuje rzekomy pracodawca, nie oznacza, że rzekomy pracownik, wnioskując o świadczenia z ubezpieczeń społecznych, z powołaniem się na objęcie go takimi ubezpieczeniami w związku z zawarciem umowy o pracę, nie wprowadza świadomie w błąd organu rentowego w rozumieniu art. 84 ust. 2 pkt 2 u.s.u.s.

Zakwestionowanie przez ZUS wysokości wynagrodzenia - podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe



Tekst orzeczenia pochodzi z bazy Portalu Orzeczeń Sądów Powszechnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.ms.gov.pl

Wyrok

Sądu Apelacyjnego w Krakowie

z dnia 16 października 2013 r.

III AUa 294/13



W ramach art. 41 ust. 12 i 13 u.s.u.s. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może zakwestionować wysokość wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że zostało wypłacone na podstawie umowy sprzecznej z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierzającej do obejścia prawa. Nadmierne podwyższenie wynagrodzenia pracownika w zakresie prawa ubezpieczeń społecznych może być bowiem ocenione jako dokonane z zamiarem nadużycia prawa do świadczeń.

Kontrola organu rentowego zgłoszeń do ubezpieczenia i prawidłowości obliczenia składki / kwestionowanie wysokości wynagrodzenia



Tekst orzeczenia pochodzi z bazy Portalu Orzeczeń Sądów Powszechnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.ms.gov.pl

Wyrok

Sądu Apelacyjnego w Gdańsku

z dnia 29 kwietnia 2014 r.

III AUa 1136/13


Podstawę wymiaru składki ubezpieczonego będącego pracownikiem stanowi wynagrodzenie godziwe, a więc należne, właściwe, odpowiednie, rzetelne, uczciwe i sprawiedliwe, zachowujące cechy ekwiwalentności do pracy, natomiast ocena godziwości tego wynagrodzenia wymaga uwzględnienia okoliczności każdego konkretnego przypadku, a zwłaszcza rodzaju, ilości i jakości świadczonej pracy oraz wymaganych kwalifikacji. Dokonywana przez organ rentowy kontrola zgłoszeń do ubezpieczenia oraz prawidłowości i rzetelności obliczenia składki oznacza przyznanie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych kompetencji do badania zarówno tytułu zawarcia umowy o pracę, jak i ważności jej poszczególnych postanowień, a zatem, również postanowień umowy o pracę w zakresie wynagrodzenia, które pozostają w kolizji z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa.

Funkcjonariusze - o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu itd.



Dz.U.2013.667
2014.06.12              zm.        Dz.U.2014.696              art. 2

USTAWA
z dnia 18 lutego 1994 r.
o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
(tekst jednolity)
DZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Art. 1. Funkcjonariuszom Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, zwanym dalej "funkcjonariuszami", zwolnionym ze służby, przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat lub w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom ich rodzin - w razie śmierci żywiciela.
Art. 2. W ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie:
1)   świadczenia pieniężne:
a) emerytura policyjna,
b) policyjna renta inwalidzka,
c) policyjna renta rodzinna,
d) dodatki do emerytury lub renty,
e) zasiłek pogrzebowy;